جواهرده - جواهری بر فراز ابرها

مرا ببر به"جواهرده" و حوالى عشق

به جنگلى كه نهفته در آن شمالى عشق
به ازدحام محبت به كوچه هاى بهار
كه خسته ام به خدا من، ز قحط سالى عشق
چو رود ميروم آرى، به سمت دريا، باز/
هدف، رسيدن اين دل به آن زلالى عشق

شب است وجنگل و باران، هوا مه آلود است
بيا بيا دل عاشق به سمت عالى عشق

بايست، كلبه همينجاست، سلام در واكن
من آمدم كه بمانم در اين حوالى عشق

(ياسر زائرى-نطنز)

به دنبال باران های اخیر، بخشی از جاده کوهستانی و زیبای جواهرده ریزش کرد، ولی هیچ گونه تلفات جانی و مالی به همراه نداشته است.

عبدالرحمان حلاجیان عضو شورای اسلامی جواهرده به خبرنگار ما گفت: در بخش هایی از مسیر جاده زیبا،  کوهستانی و جنگلی جواهرده، کوه ریزش کرد و جاده بسته شد؛ اما با تلاش و کوشش مسئولان راهداری، جاده به سرعت بازگشایی شده و تردد و رفت و آمد در آن امکان پذیر شد.

بر اساس همین گزارش،‌ به سبب بارش باران های شدید در چند روز گذشته و ریزش و رانش کوه،‌ شبکه فیبرنوری جواهرده دچار خرابی شده  و تلفن های ثابت نیز از کار افتاده است.

گفتنی است در پی برخورد صاعقه به دکل مخابراتی،‌ تلفن های همراه قطع شده و امکان تماس تلفنی با دیگر نقاط کشور در حال حاضر وجود ندارد.

عبدالرحمان حلاجیان در پایان ابراز امیدواری کرد و گفت: مسئولان در تلاش هستند تا همان گونه که راه دسترسی به سرعت بازگشایی شده ، مشکل خرابی تلفن نیز به سرعت برطرف شود.

به دنبال تغییرات آب و هوایی در منطقه شمال ایران، شب گذشته بر اثر رعد و برق سیستم ارتباطی جواهرده مختل شد و تلفن های همراه از کار افتاد.

عبدالرحمان حلاجیان عضو شورای اسلامی جواهرده ضمن اعلام این خبر افزود: با آن که بارندگی شدید بود ولی زندگی در جواهرده عادی است و هیچ مشکلی برای هیچ یک از اهالی و گردشگران پیش نیامده است.

وی با اشاره به تلاش مسئولان برای مدیریت بحران گفت: جاده ارتباطی جواهرده به رامسر باز است و مسئولان مربوطه در حال رفع خرابی تلفن همراه هستند.

حلاجیان ابراز امیدواری کرد که مشکل ارتباط تلفن همراه حد الامکان تا پیش از ظهر روز سه شنبه 27 تیرماه برطرف شود.

خوش نشین به یک معنا چیزی همانند کوچ های گرمسیری و سردسیری اقوام ایرانی است. ایرانی ها عادت داشتند که با توجه به تفاوت آب و هوایی مناطق ایران در فصول چهارگانه جا به جا شوند و گله های خود را برای چرا و چریدن بهتر کوچ دهند. این گونه بود که عشایر ایرانی همواره سیاه چادرهای خود را جمع می کردند و در زمستان به مناطق دشت و جلگه که گرم تر بود می رفتند و در تابستان ها به مناطق کوهستانی کوچ می کردند.